پيشگفتار بايد توجّه داشت كه اصل وابستگى ساير ممكنات به وجود امام - سلام اللَّه عليه - و چگونگى آن و مسايل مشابه آن را ، دانشمندان و علماى حكمت و عرفان با دلايل عقلى و فلسفى و عرفانى اثبات كرده‌اند ، چنان‌كه به وسيله وحى و خبر آنان كه با عالم غيب ارتباط و اتصال دارند و از غيب عالم و علم كتاب و روابط نهانى و پنهانى ممكنات با يكديگر ، به اذن اللَّه تعالى و به عنايت و لطف او مطّلع مىباشند ، نيز ثابت است . و طبق همين اطلاعاتى كه ايشان به ما مىدهند ، فرضاً دليل عقلى مستقل هم نباشد ، به آنچه خبر مىدهند اعتقاد پيدا مىكنيم . زيرا براى تحقيق اين‌گونه موضوعات - به خصوص تفاصيل آن - راهى مطمئن‌تر و باوربخش‌تر از وحى و اخبار انبيا و اوصياى آنها نيست ؛ « 1 » چنان‌كه وجود ملائكه و اصناف آنها و مأموريت‌ها و مداخلاتشان در عالم و تصرفات و ارتباطاتى كه با تنظيم عالم دارند ، برحسب قرآن مجيد و احاديث شريفه ثابت و مسلم است و هر كس به نبوّت و وحى و قرآن مجيد و رسالت حضرت رسول اكرم صلى الله عليه و آله مؤمن

--> ( 1 ) . پيرامون علم انبيا و اوليا به مغيبات و چگونگى و واقعيت آن ، كه امرى انكار ناپذير است ، مراجعه شود به كتاب‌هايى كه يا در خصوص اين موضوع نوشته شده ، يا به مناسبتى اين مباحث در آنها پى گيرى شده است از جمله تأليفات اين حقير مثل « نويد امن و امان » و « پرتوى از عظمت حسين عليه السلام » و « فروغ ولايت در دعاى ندبه » .